Mijn boek 'Dansen met slangen en vuur'  Biografie van mijn leven als artieste


Spectaculaire, bizarre, idiote, opmerkelijke anekdotes en verhalen

Inhoud van de autobiografie van Samiera

Hoofdstuk 1   Het Begin
Hoofdstuk 2   Assistente van een illusionist
Hoofdstuk 3   Het ontstaan van de vuurshow
Hoofdstuk 4   Het ontstaan van de glasschervenact
Hoofdstuk 5   De aanschaf van een tijgerpython
Hoofdstuk 6   Het ontstaan van de slangenshow
Hoofdstuk 7   Van cultuur naar entertainment
Hoofdstuk 8   Een inkijkje in mijn prive leven
Hoofdstuk 9   Slangenverhalen
Hoofdstuk 10 Vuurverhalen
Hoofdstuk 11 Glasschervenverhalen
Hoofdstuk 12 Studenten
Hoofdstuk 13 Gevangenissen
Hoofdstuk 14 Militairen
Hoofdstuk 15 Boten
Hoofdstuk 16 Bordelen
Hoofdstuk 17 Bijzondere locaties
Hoofdstuk 18 Bloopers en missers
Hoofdstuk 19 Diverse belevenissen
Hoofdstuk 20 Buitenevenementen
Hoofdstuk 21 Buitenland
Er zijn nog 5 hoofdstukken in de maak

Mijn boek 'Dansen met slangen en vuur. Biografie van mijn leven als buikdanseres, slangenbezweerster en fakir
Deel 3: korte samenvatting van de slangenshow.

De echte verhalen, gekke anekdotes en alle avonturen die ik met de slangen heb meegemaakt staan te lezen in mijn boek 'Dansen met slangen en vuur'.
De bijbehorende foto's zijn te zien op deze pagina.

Slangenshow met Pythons en Boa Constrictors

Ongeveer 5 jaar na mijn eerste optreden had ik al een leuke artiestencarrière opgebouwd. Ik genoot van mijn werkzaamheden in de artiestengroep van het Showpalet (zie biografie deel 1), daarnaast ging ik ook met veel plezier alleen op pad met mijn Orientaalse show bestaande uit: buikdans, glasschervenact en vuurshow. Ik was tevreden over de diversiteit van mijn show, maar mijn leermeester Sjors niet. Hij haalde me over om een slangenact aan mijn show toe te voegen en in 1986 kocht ik mijn eerste tijgerpython.

De eerste keer een slang om mijn nek, Pietje Python

biografie | slangenshow-slangenbezweren-tijgerpython-slangendanseres

Op de foto: de eerste keer een slang om mijn nek. Je ziet duidelijk hoe angstig ik kijk en hoe stevig ik de kop van de slang vasthoud. Maar Pietje Python was erg tam en al snel liet ik de slang rustig over mij heen kronkelen. Voor de huisvesting van de slang kocht ik een groot terrarium met warmtelampen en waterbakken.

Nieuwe artiestenkaart van buikdanseres, slangenbezweerster, fakir Samiera

biografie | artiestenkaart-slangenbezweerster-slangendanseres-samiera

De toevoeging van de slangenact aan mijn show was een gouden greep, vanaf dat moment nam mijn artiestencarriere een hoge vlucht. Discotheken, personeelsfeesten, bruiloften, jongerencentra, studentenfeesten, gevangenissen, instellingen, kazernes, de marine, partyboten, scholen, winkelcentra, thuisfeestjes, buitenland, ik ben op veel plekken geweest.

Slangenkist

biografie | slangenbezweerster-samiera-slang-uit-slangenkist

Voor het vervoer van de slang liet ik een stevige kist maken. De kist had een dubbele bodem, waar ik 's winters een kruik ik kon leggen, zodat de slang geen kou leed. De slang lag altijd mooi opgerold in de kist, met zijn kop in het midden, een teken van tevredenheid. Vaak kwam de slang bij het openen van de kist zelf naar me toe om me te begroeten.

De slang aanraken en aaien

biografie | slangenshow-publiek-slangendanseres

Veel mensen waren erg nieuwsgierig hoe een slang aanvoelde. Tijdens de show liep ik met de slang dwars door het publiek, iedereen mocht de slang aanraken en aaien.

 

Sommige mensen waren erg bang voor de slang en renden de zaal uit zodra ze zagen wat er uit de kisten kwam. Er rende ook wel eens een ober gillend weg tot hilariteit van het publiek. Maar de meeste mensen vonden de slangen interessant en bleven zitten of staan. Mijn slangenshow begon met een dans met de slangen op de dansvloer, maar daarna ging ik het publiek in.

Slang aanraken en aaien

Slang aanraken en aaienSlang aanraken en aaien

Veel mensen waren erg nieuwsgierig hoe een slang aanvoelde. Dus iedereen mocht de slang aanraken en aaien. Men dacht vaak dat een slang slijmerig of glibberig was als een vis, maar een slang is droog.

Pythons en Boa's klemmen zich om je heen

Pythons en Boa's klemmen zich om je heenPythons en Boa's klemmen zich om je heen

Pythons en boa's verstaan de kunst om zichzelf ergens aan vast te klemmen. Dat is niet hetzelfde als wurgen. Pythons en boa's zijn wurgslangen, dat betekent ze wurgen hun prooi, bv een muis of rat, om daarna op te eten. Maar een mens is geen prooi. Een slang om je nek is dus niet gevaarlijk, hij kan wel klemmen, dus zichzelf vasthouden, maar hij zal je niet wurgen. En daar kan je als danseres gebruik van maken. Op deze foto zie je mij dansen met de slang om mijn heupen. Ik kan vrij  bewegen en draaien met mijn heupen. De slang houdt zichzelf vast. Zodra ik voel dat zijn greep losser wordt kan ik hem weer in de handen nemen. Hij zal nooit vallen.

Pythons en Boa's houden zich zelf vast 2

Pythons en Boa's houden zich zelf vast 2Pythons en Boa's houden zich zelf vast 2

Op deze foto gebruik ik hetzelfde trucje. Ik leg de slang op mijn hoofd en de slang klemt zich vast, maar dat ging minder goed, want op haar heeft de slang minder grip. Dit trucje paste ik ook toe bij mensen in de zaal. Maar ik koos altijd een kale man, want op een kaal hoofd heeft de slang goed grip. 

De slang kussen

De slang kussenDe slang kussen

Mijn slangen waren echt super tam, ze lieten alles toe. Als een slang zich bedreigd voelt of bang is dan zal ie gaan blazen of sissen. Maar dat deden mijn slangen nooit. Ik kon ze recht op hun bek kussen.

Met de slang op schoot

Met de slang op schootMet de slang op schoot

Tijdens mijn rondje 'dansen met de slang door de zaal'  ging ik verschillende keren bij een man op schoot zitten, tot hilariteit van het publiek. Vrijwel alle mannen lieten dat gelaten toe. Meestal kwam de echtgenote of iemand anders meteen in touw om een foto te maken. Soms was een man bang en wilde het niet of rende weg. Eigenlijk was dat òòk leuk voor het publiek, want daar werd altijd hard om gelachen.

Iemand uit het publiek

Iemand uit het publiekIemand uit het publiek

Dit was een vast onderdeel van mijn slangenshow.  Dansend met de slang door de zaal vond ik altijd wel een vrijwilliger, die met mij mee ging naar het podium. Hij kreeg een slang om de nek en was de held van de avond. Maar soms kreeg ik het  verzoek om een bepaald iemand uit de zaal halen, bv de directeur van het bedrijf, een jarige, de bruidegom. Dan lukte het niet altijd. Als iemand echt geen slang om de nek wilde, dan drong ik niet aan, ook al was het mijn opdracht.

De slangenkop in mijn mond

De slangenkop in mijn mondDe slangenkop in mijn mond

Ik kon zelfs de slangenkop in mijn mond nemen. De slang zou zijn kop zelf gemakkelijk kunnen terugtrekken, maar de slangen vonden echt alles goed.
Meer foto's van de slangenshow in het foto album slangenshow

Dikke, zware slang

Dikke, zware slangDikke, zware slang

In principe groeit een slang steeds door. Het ligt er natuurlijk wel aan hoeveel een slang eet. Mijn slangen kregen één keer in de week één rat. Dat lijkt weinig, maar voor een koudbloedig beest is dat normaal. Een paar keer per jaar vervelt een slang en 2 of 3 weken voor zijn vervelling eet een slang niet. Bovendien eten slangen in de winter vaak weken niet. Zo'n grote slang als op deze foto lijkt misschien eng, maar na jaren samenwerking zijn we erg vertrouwd met elkaar.

Afscheid van een grote python

Afscheid van een grote pythonAfscheid van een grote python

Als een slang heel groot was geworden dan werd het voor mij te zwaar om met hem te dansen. In dat geval zocht ik een goed tehuis voor hem en nam ik afscheid. Ik kende een paar goede slangenliefhebbers, die altijd belangstelling hadden voor mijn slangen omdat ze zo tam waren. Op de rechter foto van dit artikel zie je mij met een nieuwe kleine boa constrictor in de handen.

Rondlopen met een slangen

Rondlopen met een slangenRondlopen met een slangen

Regelmatig kreeg ik de opdracht om rond te lopen met een slang om mijn nek. Dat was erg leuk om te doen. Bijvoorbeeld op een feest, maar heel vaak in een winkelcentrum, dus gewoon op straat. De opdracht was altijd om in alle gedeelten van het winkelcentrum te komen, maar vaak kon ik geen stap verzetten door de drukte om me heen.

Kinderen zijn niet bang

Kinderen zijn niet bangKinderen zijn niet bang

Veel volwassen zijn erg bang voor slangen. Maar het lijkt wel alsof kinderen een natuurlijke nieuwsgierigheid voor slangen hebben, zelfs de allerkleinsten. Het zijn vaak de ouders die de kinderen bij me wegtrekken. Op de foto zie je, dat ik de kop van de slang bij de meisjes weghoud. Niet omdat ik bang ben dat de slang iets zou doen, maar ik laat kinderen eerst de staart zien en daarna de kop. 

Fotoshoot met slang

Fotoshoot met slangFotoshoot met slang

Na de slangenshow stond vaak op het programma: Fotoshoot met slang. Iedereen die wilde èn durfde mocht met de slang om de nek op de foto. En met z'n tweeën kon ook. Hiervoor gebruikte ik nooit een hele grote slang, want Ik vond het zwaar om te doen. Soms stond er een lange rij en dan duurde dit onderdeel langer dan een uur. Ik tilde steeds ongeveer 8 kilo omhoog, legde de slang om de nek, foto werd gemaakt en ik pakte de slang weer terug. Een goede work-out! 
Meer foto's in het foto-album Fotoshoot met slang

Kinderfeestje met slang

Kinderfeestje met slangKinderfeestje met slang

Nog steeds geef ik kinderfeestjes, een workshop buikdansen op een meisjesverjaardagsfeest.  In mijn studio in Groningen of bij de mensen thuis in de huiskamer. Vroeger ging er ook altijd een slang mee. Aan het eind van zo'n feestje vertelde ik over de slang en danste ik met de slang. Daarna mocht elk meisje met de slang om de nek op de foto. En dat durfden ze allemaal wel, (maar de moeder vaak niet). Ook mochten ze een stukje slangenvel uitzoeken. Een slang vervelt een paar keer per jaar, die vellen knipte ik in stukjes en bewaarde ik in een mooi doosje, waaruit de kinderen er ééntje uit mochten zoeken. Fotoalbum kinderfeestje bij Samiera  
Fotoalbum kinderfeestje bij je thuis

Vrijgezellenfeestje met slang

Vrijgezellenfeestje met slangVrijgezellenfeestje met slang

Een buikdansworkshop op een vrijgezellenfeestje van de bruid is ook nog steeds mogelijk. Vroeger ging de slang ook mee. Aan het einde van de workshop vertelde ik over de slang en danste ik met de slang. Daarna probeerde ik de bruid zo ver te krijgen, dat ze voor haar vriendinnen danste met de slang om haar nek, wat meestal wel lukte.
Foto album Vrijgezellenfeestje

Patiënten met een slangenfobie

Af en toe nam een psychiater van het UMCG contact met me op. Hij behandelde mensen met een panische angst voor slangen. Niet dat die mensen dagelijks een slang op hun pad tegenkwamen. Nee, zijn patiënten raakten in paniek als ze een slang op een plaatje zagen of in een film. Of ze droomden over slangen. Onderdeel van zijn behandeling was een bezoek aan mij. Ik vond dat altijd bijzonder om mee te maken. Zo'n patiënt durfde meestal amper mijn huis binnentreden. Voetje voor voetje liep hij of zij door mijn huis, richting de terraria waarin mijn slangen waren gehuisvest. Als de patiënt gewend was aan de aanblik van de slang en op het teken van de psychiater haalde ik een slang uit het terrarium. Ik liet de slang om me heen kruipen en ik knuffelde wat met de slang. De patiënt was altijd verbaasd hoe rustig en lief de slang was en durfde vaak wel heel even de slang aanraken. De slang om de nek bij een patiënt is nooit gelukt, maar dat was ook niet echt het doel. Er hebben wèl patiënten met een slangenvel om de nek gestaan en op de foto geweest. Volgens mij waren ze meteen helemaal genezen van hun fobie na een bezoekje aan mij

Slangen zijn niet zindelijk

Slangen moeten natuurlijk ook wel eens plassen of poepen. En dat doen ze gewoon wanneer ze moeten. Dus ook als we op pad waren. Bijvoorbeeld in hun kist tijdens de autorit, ik rook het altijd meteen. Als ik bij de lokatie was aangekomen en mijn busje had uitgeladen, was het eerste wat ik deed: de slangenkist openen, ontlasting weghalen en de kist schoonmaken. Daar had ik altijd veel bekijks bij. Maar de slangen lieten hun ontlasting ook wel es gaan tijdens ' rondlopen met de slang'. Dan moest ik snel op zoek naar keukenrol ( had ik altijd bij me), servetten òf een afvalbak. Als ik op tijd bij een afvalbak kon komen, dan was het een kwestie van het poepgaatje boven de bak te houden en wachten tot de slang klaar was. Trouwens slangenkeutels zijn redelijk harde ronde drollen, met een papiertje zo op te pakken.

Bekende Nederlanders, bv Monique van de Ven

Bekende Nederlanders, bv Monique van de VenBekende Nederlanders, bv Monique van de Ven

Veel bekende Nederlanders hebben ooit een slang van mij om de nek gehad. Dat gebeurde veelal in de kleedkamer tijdens een personeelsfeest. Vooral in de 'gouden jaren' van ongeveer 1985 tot 2000, toen bijna elk bedrijf nog jaarlijks een traditioneel bedrijfsfeest organiseerde met veel artiesten, ben ik ontzettend veel BN'ers tegengekomen. Artiesten als Ria Valk, Imca Marina, Anneke Grönloh, Saskia en Serge, later ook Henk Wijngaard. Ik werkte toen voor dezelfde artiestenbureaus als zij, dus we kwamen elkaar vaak tegen. Mobiele telefonie bestond nog niet, dus daar zijn geen foto's van. Deze foto met Monique van der Ven is genomen op een feestje van FBTO, toen Monique een rol speelde in de spotjes van die maatschappij. Het was de bedoeling dat Monique met een slang om de nek op de foto kwam, maar ze durfde niet, toen mocht ze ook achter me staan.

FC Groningen

FC GroningenFC Groningen

Ook veel ex-voetballers van FC Groningen hebben een slang van mij om de nek gehad. Ik heb veel feestjes meegemaakt in de kantine van het oude stadion Oosterpark. Maar ook feestjes in hun stamkroeg in de Poelestraat, volgens mij heette die kroeg de Jolly Joker, werd in ieder geval gerund door John en Gré Makken. En verder heb ik diverse optredens gehad in de tuin van het (ouderlijk) woonhuis van Ronald en Erwin Koeman tijdens barbeque feestjes. Dus de broertjes Koeman hebben zeker ook een paar keer gedanst met mijn slang. Ik werd toen altijd geboekt door de toenmalige verzorger van fc Groningen, een donkere kleine man, ik kan niet meer op zijn naam komen, weet iemand die dit leest wie ik bedoel? Deze foto is gemaakt op een benefiet gala feest om geld in te zamelen van het toen noodlijdende fc Groningen. Dus zeer waarschijnlijk heb ik er toen niks verdiend, maar het leverde wel een foto in de krant op!
 

Overnachten met slangen

Regelmatig kreeg ik aanvragen om met een slang rond te lopen op een beurs of ander meerdaags evenement. Als de lokatie niet dicht bij huis was, moest ik overnachtingen voor mezelf regelen. Je zou denken: even een hotelletje boeken, maar nee, je mag geen dieren meenemen in een hotel en al helemaal geen slang. En stiekem kon ook niet, want ze zien me sjouwen met een zware kist en ik liet de slang natuurlijk niet op de beurs staan. Bovendien was die kist zwaar, ik moest altijd hulp vragen bij het tillen van de kist in en uit mijn busje. Dus ik zocht altijd een leuk B&B adresje. Als ik dan bijna iets geboekt had zei ik tegen de B&B eigenaar: "Oh ja, nog één ding, ik neem een kist met een slang mee". Na mijn uitleg waarom er een slang meeging en de verzekering dat de slang erg lief en tam was, vond men het meestal wel goed, maar ook heel spannend. Ik vertelde altijd wel eerlijk, dat ik de slang wèl even los liet kruipen op mijn kamer en in bad of onder de douche deed of in ieder geval water liet drinken in de wasbak. Maar dat ik de kamerdeur stevig op slot zou doen. Het ging altijd als volgt: als ik na de 1e werkdag samen met de slang 'thuis' kwam, dan stond de B&B eigenaar met echtgenote me al op te wachten. Ze waren toch wel erg nieuwsgierig en wilden de slang wel even zien. Het duurde niet lang of ze stonden met de slang om de nek en er werden foto's gemaakt. Als ik na de 2e werkdag thuiskwam, dan stond de B&B eigenaar met buren, vrienden en familieleden me op te wachten, ze wilden allemaal de slang zien en op de foto met de slang.

Verhuiskaart

VerhuiskaartVerhuiskaart

In 1996 ging ik verhuizen. Het was nog de tijd zonder google en email. Mijn optredens liepen via artiestenbureau's, men kon toen zelf nog bijna geen artiesten vinden, behalve via de Gouden Gids voor de kleine feestjes. Maar de grote personeelsfeesten werden altijd door een bureau georganiseerd. Ik werkte voor veel bureau's, dus ik had een lange lijst met adressen voor een verhuiskaart. En dat moest natuurlijk een bijzondere kaart worden. Ik vroeg aan het verhuisbedrijf of ik een 'verhuisfoto' in scene mocht zetten en daar wilden ze wel aan meewerken. Als dank heb ik in de kantine van het verhuisbedrijf een dansje voor de verhuismannen gedaan.

Fotografen en modellen

Fotografen en modellenFotografen en modellen

Een slang is kennelijk erg interessant voor fotografen en fotomodellen, want ik kreeg vaak de vraag: "Kan ik een tamme slang bij je huren?" Dat kon wel, maar ik ging zelf mee natuurlijk. Het ging vaak om fotomodellen die op de foto moesten met een slang. Die meisjes waren vaak doodsbang, maar ja, het was hun opdracht. Dus aan mij de schone taak om ze gerust te stellen en bij te staan. Ook zijn er veel fotografen geweest die een slang wilden gebruiken voor een bijzondere foto, zoals deze foto. En...mijn slangen vonden het allemaal best. Ze waren gezond, aten goed, lagen altijd mooi opgerold als ze sliepen, volgens mij hebben ze nooit last gehad van al deze avonturen.

Nog meer fotografen

Nog meer fotografenNog meer fotografen

Er waren ook fotografen die foto's wilden maken van de slang èn mij. Op deze foto was de opdracht om de slangen zo vast te houden dat ze een hart vormden. Dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan, want een slang beweegt vrijwel steeds, je kunt niet tegen een slang zeggen zoals bij een hond :"zit" . 

Optreden bij de brandweer

Optreden bij de brandweerOptreden bij de brandweer

Regelmatig werd ik gevraagd voor optredens op een brandweer kazerne. Men vond de combinate vuurshow en slangenshow kennelijk erg goed passen op een feestje bij de brandweer. Op de foto sta ik met een stuk brandweerslang om mijn nek. De opdracht was om eerst met de brandweerslang te dansen en daarna met een echte slang. Ik wist dit van te voren, dus ik had 2 slangenkisten bij me, één met een slang en één lege kist, want de brandweerslang moest ook in een kist.

Punker met witte rat op de schouder

Ik fokte ratten als voer voor mijn slangen. Dat klinkt niet leuk, maar zo was het nu eenmaal. Ik verzorgde de ratten goed, maakte vaak de hokken schoon, naast rattenvoer kregen ze lekkere hapjes uit de keuken en de jonkies kregen speelgoed, zoals lege keukenrollen waar ze doorheen renden. Er is een periode geweest dat Punk in was  En voor een punker was het geweldig stoer om een witte rat op de schouder te hebben. Ik weet niet hoe ze aan mijn adres zijn gekomen, maar in die periode stond er af en toe een punker voor mijn deur met de vraag : "Kan je hier gratis een rat ophalen?" Als ik genoeg ratten op voorraad had, dan mocht ie eentje uitzoeken.

Slangenvel laten zien

Slangenvel laten zienSlangenvel laten zien

Regelmatig kreeg ik het verzoek om na de slangenshow iets te vertellen over slangen, er waren meestal vele vragen. Ook tijdens kinderfeestjes vertelde ik over mijn slangen. En soms moest ik op een school een praatje houden over slangen, bijvoorbeeld naar aanleiding van een spreekbeurt van een kind. Daarom had ik altijd een slangenvel in mijn koffer. Op deze foto houd ik een slangenvel in mijn hand, maar helaas is de foto wat onscherp.

Weerstand tegen optreden met dieren

Vanaf 1986 heb ik zeer veel slangenshows gegeven. Iedereen vond het altijd prachtig. Maar vanaf ongeveer 2010 voelde ik opeens een weerstand groeien. Mensen begonnen te vragen: "Vinden de slangen dit wel leuk?"  De partij van dieren kreeg steeds meer invloed. Shows met leeuwen en olifanten in het circus werden aan banden gelegd. Ik ging gewoon door met de slangenshows, maar moest me steeds vaker verdedigen.

Ziekte en dood van Bo de grote boa

Bo de grote boa werd ziek, althans hij stopte met eten en dat duurde maanden. Nu kunnen slangen lang zonder eten, vooral 's winters nemen ze vaak een rustperiode, maar het duurde erg lang. De dierenarts kon niks vinden, verklaarde hem gezond en verzekerde mij dat hij vanzelf wel weer zou beginnen met eten. Maar de dierenarts had het mis. Een 'slangenvriend'  hielp me met dwangvoeren, dus een dode muis door zijn keel duwen, dat zou zijn spijsvertering wel weer op gang brengen. Maar Bo kotste de muis weer uit. Niet veel later vond ik Bo dood in zijn terrarium. Wat de doodsoorzaak was blijft een mysterie. Maar nu had ik een probleem, want ik had een paar slangenshows in mijn agenda staan. Bootje, mijn kleine boa ging ook altijd mee met de shows, maar Bootje was niet indrukwekkend genoeg om voor een 'grote wurgslang' door te gaan, zoals in mijn contracten stond. Dus ik moest op korte termijn op zoek naar een nieuwe grote slang.

Albi de Albino Boa

Albi de Albino BoaAlbi de Albino Boa

In een dierenwinkel vond ik een mooie (en dure!) albino boa, ik noemde hem Albi. Volgens de verkoper was hij tam en zeer geschikt voor het artiestenleven. Maar ik oefende eerst flink met Albi, ik danste thuis wat met hem rond, stopte hem in de slangenkist en in de auto. Trots ging ik met Albi naar mijn zus en zwager, bij hen in de tuin is deze foto gemaakt. Maar toen ik Albi voor de eerste keer tijdens een show op een feest uit zijn kist haalde, blies en siste hij en sperde zijn bek ver open. Ik werd zelf bang voor hem en stopte hem snel weer in de zijn kist, voordat er ongelukken zouden gebeuren.

Ook afscheid van Bootje de kleine boa

Ik had het kunnen weten, je kunt niet zomaar een volwassen slang kopen en daarmee optreden. Een artiestenslang moet van jongs af aan getraind worden en wennen aan mensen en reizen en drukte. Ik verkocht Albi aan een slangenliefhebber die erg blij met hem was. Ik besloot geen nieuwe slang te kopen, maar nog een poosje door te gaan met optreden met Bootje de kleine boa. Voor veel mensen was Bootje ook al indrukwekkend genoeg. Maar, ik weet de datum nog, het was 16 juli 2014 en het was warm, ik liep met Bootje rond op een buitenevenement. Misschien was Bootje oververhit, ook al stond zijn kistje in de schaduw, maar Bootje beet me!  Heel eventjes stonden zijn tandjes in mijn hand, hij liet meteen weer los. Eigenlijk stelde het niet veel voor, die beet. Maar op dat moment nam ik een besluit:  het is tijd om met de slangenshows te stoppen. Ook voor Bootje heb ik een goed tehuis kunnen vinden. De slangkisten en terraria zijn via marktplaats verkocht. Ik heb al die jaren ( precies 28 jaar) met veel plezier mijn slangen verzorgd en met ze gewerkt. In het begin heb ik ze best gemist. Maar nu is het wel heerlijk vrij zonder de zorg voor slangen en ratten, ik kan gemakkelijker lang van huis en gelukkig heb ik de mooie herinneringen nog.

Achterzijde van mijn artiestenkaart

Achterzijde van mijn artiestenkaartAchterzijde van mijn artiestenkaart

Tientallen jaren heb ik rondgetourd met deze show: 'buikdans, slangen, glasscherven en vuur'. Iemand had voor mij bedacht:"Oriëntaalse dans, de magie van vuur, het venijn van glas, de mysterie van slangen". Veel later ontdekte ik dat het eigenlijk 'het' mysterie moest zijn. Maar ja, als je 1000 kaartjes hebt laten drukken, dan is zo'n foutje niet zo belangrijk. Mijn telefoonnummer stond niet op de kaarten, omdat de optredens via bureau's liepen. Op de kaart was een ruimte waarop ik een sticker van het bureau kon plakken voor wie ik op dat moment naar een optreden ging. Als de mensen van dat  feest aan mij een kaartje vroegen mocht ik niet mijn eigen telefoon geven. Ik had een doos met stickers van verschillende artiestenbureau's. Toch gebeurde het wel dat ik stiekem mijn eigen telefoonnummer gaf, dan ging het meestal om een klein feestje thuis bij iemand, bv een verjaardag. Maar als het artiestenbureau ontdekte dat je reclame maakte voor jezelf, dan lag je eruit. Werken voor artiestenbureau's is wel heel relaxed, ze kennen je show, je prijs, je voorwaarden. Vaak was één telefoontje genoeg: "ben je die datum vrij? Ja? Zet maar vast". Maar toen internet en vooral google opkwam is de macht van de bureau's behoorlijk verdwenen, iedereen kan zelf naar artiesten zoeken. Maar dat betekent wel veel telefoontjes, mails, dingen uitleggen, overleggen, onderhandelen, offertes maken, afwachten, een heel gedoe. Trouwens er zijn nog wel artiestenbureau's, de grote artiesten zitten nog alijd wel vast bij een bureau.

Opkomst van internet en google

Door de komst van internet en zoekmachines veranderde er veel, de bureau's verloren hun macht. Men hoefde niet meer een artiestenbureau te bellen, iedereen kon zelf artiesten vinden en boeken. Je moest opeens een website hebben, de papieren folders konden in de prullenbak. De prijzen gingen naar beneden, want er zat geen provisie voor het bureau meer ' tussen'. Aan de ene kant was het wel prettig om rechtstreeks contact te hebben met de klant, maar het was veel meer werk, je moest nu zelf offertes maken, overleggen, vele mails lezen, afwachten, contracten sturen, onderhandelen, dingen regelen. Niet dat ik nooit meer voor een bureau werk hoor. De grote feesten worden nog altijd door bureau's georganiseerd, zij regelen dan alles voor het feest, zoals lokatie, catering, muziek, artiesten enz. Maar nu vind ik de vrijheid om alles zelf te regelen heerlijk. 

Nieuwsgierig naar meer verhalen ?

Het volgende deel gaat over Bloopers en bijzonder verhalen.
Ga naar deel 4 
 

Biografie van mijn leven als artieste


Meer foto's van de slangenshow

in het  fotoalbum

Heb je een opmerking
of heb je een vraag ?
Sruur een mailtje via   contact

'Dansen met slangen en vuur', boek over mijn leven als buikdanseres, slangenbezweerster en fakir', een autobiografie
                                                    

Fakiract met vuurshow en glasschervenshow

De optredens met de revue Showpalet (zie biografie deel 1) waren geweldig. We gingen gemiddeld twee keer per maand op pad en daarnaast werkte ik hard aan mijn solo-caririere. Maar op de één of andere manier vond ik mijn show te karig, ik wilde wel meer spektakel. Bij een TV programma zag ik een vrouwelijke artiest vuurspuwen en ik dacht : Dàt wil ik ook leren. Ik nam contact op met de circusschool in Arnhem, maar Ritsko, mijn 'illusie partner' zei: "je hoeft niet naar de circusschool te gaan, want fakir Sjors wil je vast wel leren vuurspuwen. Ik heb jaren lang met Sjors door Duitsland getrokken, ik met mijn illusieshow en Sjors met zijn fakirshow met vuur, glasscherven en slangen".
 

Mijn leermeester Sjors, alias fakir El Kabiri

biografie | fakir-El-Kabiri-fakirshow-vuurspuwer-vuurshow

Fakir Sjors bleek in Groningen te wonen (ook mijn woonplaats) dus het kon niet mooier. Hij woonde in het Schimmelpenninckhuis, dat nu een gerenommeerd restaurant is. Sjors zei: "koop een paar grote ijzeren barbecue pennen, een liter petroleum, een zak watten, een bolletje breikatoen en kom maar langs".

Fakkels maken en water spugen

Sjors deed me voor hoe je een fakkel maakt: een reepje watten om de bovenkant van een ijzeren pen draaien, de watten stevig met katoenen draad omwikkelen en dan de pen in een blikje met petroleum zetten. Eigenlijk spuugt een fakir geen vuur, maar hij spuugt olie tegen een brandende fakkel waardoor de spetters vlam vatten. Maar ik mocht van Sjors nog niet echt vuurspuwen, ik moest eerst 'droog' oefenen, dat betekende met water. Mijn opdracht was: neem een slok water en slik het niet door, maar loop gewoon wat rond. Daarna spuug je het water met veel kracht uit, met samengeknepen lippen zodat de olie wordt verneveld. Ik oefende thuis in de badkamer, ik heb daar veel water tegen het douchegordijn gespuugd.

Vuurspuugles in de wijnkelder van het Schimmelpenninckhuys

biografie | fakirshow-vuurshow-vuurspuwen-vuuract-vuurvreten

Eindelijk mocht ik echt met vuur werken. Sjors nam me mee naar de kelder van het Schimmelpenninckhuys. Nu is die ruimte een wijnkelder, maar ach, eigenlijk toen ook, want het stond er vol met flessen drank. En daar heb ik voor het eerst met een slok petroleum tegen een brandende fakkel gespuugd. Ik fiets nog regelmatig langs het Schimmelpenninkhuys en kijk dan door de lage raampjes naar binnen. En dan denk ik altijd: daar in die kelder heb ik leren vuurspuwen.

Vuurshow met vuurspuwen en vuurhappen

biografie | vuurspuwer-vuurshow-vuuract-fakiract-vuurvreten-vuurhappen

Sjors leerde me ook vuurhappen - vuurvreten. Na veel oefenen had ik alle vaardigheden onder de knie. Maar ik moest er nog wel een mooie show van maken. Eerst paste ik de kleding aan, want vuurspugen in een lange wijde buikdansrok was te gevaarlljk. Bij elk buikdanskostuum maakte ik een bijpassend kort rokje, dat ik onder de buikdansrok droeg. Vervolgens muziek uitzoeken en een choreografie maken, want ik wilde de vuurshow in een dans verwerken. In het begin ging Sjors mee als ik de vuurshow ging opvoeren. Hij wees me er op, goed te kijken naar welke kant ik veilig kon spugen. Bijvoorbeeld niet spugen richting brandbare slingers of gordijnen. Niet spugen recht naar het publiek, want de onverbrande oliespetters kunnen op de kleding van de mensen terecht komen en dat geeft vieze vetvlekken.

Vuurshow met vuurvreten of vuurhappen

biografie | biografie-van-buikdanseres-vuurshow-vuurspugen-vuurspuwer

Vuurvreten is minder eng dan het lijkt. Je doet je hoofd ver achterover (ter voorkoming dat je je gehemelte verbrandt), je mond ver open en je steekt de brandende fakkel in je mond. Vuur gaat omhoog, dus er gebeurt nog niets. Als je vervolgens je lippen sluit om het brandend bolletje, krijgt de vlam geen zuurstof meer en dooft. Het was wel oppassen geblazen, want de ijzeren pen was gloeiend heet. En het vuur natuurlijk ook .....

Vuurshow, met de brandende fakkels over armen en benen strijken

biografie | biografie-van-vuurspuugster-samiera-vuurshow-vuuract-dansen-met-brandende-fakkels

Zonder me te verbranden kon ik met de brandende fakkels over mijn armen en benen strijken. Dat werkt net zoals je met een vinger door de vlam van een kaarsje heen en weer kan bewegen. Het principe is: blijven bewegen. De kunst is natuurlijk wel om het zo langzaam mogelijk te doen. Op den duur leerde ik mijn eigen grens steeds weer een stukje te verleggen. (En het is een goede ontharing, ik kan het iedereen aanraden om even met een brandende fakkel de benen te ontharen!) Ook zwaaide ik met de brandende fakkels onder mijn armen en benen langs, ook al werden mijn armen en benen er erg vies van. Zie op de foto: de onderkant van mijn arm is zwart van de roet.

Vuurshow, met brandende fakkels dwars door de zaal

biografie | biografie-buikdanseres-samiera-vuurshow-brandende-fakkels-door-publiek-vuuract

Veel mensen dachten dat ik met 'koud vuur' werkte. Daarom liep ik met brandende fakkels dwars door het publiek, zodat men zelf de hitte van de vlammen kon voelen. Midden tussen de mensen ging ik vuurhappen en met de fakkels over mijn armen en handen. Op de foto: ik strijk met de fakkel over mijn hand.

Vuurshow op buitenevenementen, lastig in de wind

biografie | biografie-vuurspuwster-samiera-vuurshow-buitenevenement-vuurvreten

Zomers werd ik vaak geboekt op buitenevenementen. Bij mooi weer was een optreden in de open lucht heerlijk, maar ik had wel altijd last van de wind, vooral bij het vuurhappen. Het waait buiten altijd wel iets, zelfs als het windvrij lijkt. De vlam gaat dan niet recht omhoog, maar waaiert over je gezicht, met soms verbrande lippen en verschroeide wenkbrauwen als gevolg. Op de foto is te zien dat ik mijn ogen stijf dicht knijp.

Vuurspuwen met de wind mee

biografie | biografie-van-buikdanseres-samiera-vuurshow-vuurspugen-vuuract

Vuurhappen in de wind is niet fijn, maar vuurspuwen in de wind gaat wel prima. Je moet dan natuurlijk wel met de wind mee spuwen, anders krijg je de vlam in je gezicht. De vlam komt hoog en ver als er een windje staat. Het nadeel is dat de onverbrande spetters ook ver komen, bv in het publiek. En soms ook op de lenzen van de fotocamera's, die iedereen in aanslag heeft...

Spectaculair einde van de show met vuurwerk van S.E Fireworks. Enschede

biografie | vuurshow-vuurspuwer-vuurwerk-dansen-met-brandende-fakkels

Aan het einde van de vuurshow stak ik twee vuurspuiters aan, die mijn show een spectaculair slot gaven. Dit binnenvuurwerk kocht ik bij S.E Fireworks in Enschede. In het jaar 2000 ontplofte vuurwerk in het bedrijf en het bedrijf brandde af. Na deze vuurwerkramp heb ik lang gezocht naar een nieuwe leverancier, maar nergens vond ik vuurspuiters van dezelfde kwaliteit als die van S E Fireworks.

De vuurshow voor en na de cafébrand in Volendam 2001, zwaardendans

biografie | zwaarddans-zwaardendans-buikdanseres-danst-met-zwaarden

Overal in alle horeca gelegenheden mocht ik mijn vuurshow opvoeren, het was nooit een punt, men deed met plezier de brandmelder even uit. Ik heb tegen veel (soms lage) plafonds grote vlammen vuur gespuwd. Maar na de ramp in cafe Het Hemeltje in Volendam veranderde er veel. De horeca eigenaren zagen opeens de risico's van mijn vuuract, ook al had ik zelf een bedrijfsverzekering tegen brandstichting. Op veel lokaties mocht ik niet meer met vuur werken. Soms zette de eigenaar een ober naast me met een brandblusapparaat in aanslag of met een paar emmers water. Het kwam ook voor dat men een brandweerman inhuurde, die dan in de coulissen mijn verrichtingen volgde. Als ik de vuuract echt niet mocht opvoeren, deed ik als alternatief een dans met een zwaard, waarbij ik o.a. het zwaard op mijn hoofd kon laten balanceren.

Fakirshow met glasscherven act, ik laat de lege wijnflessen aan het publiek zien.

 biografie | glasschervenact-fakiract-fakirshow-buikdanseres-ligt-op-glas

Toen de vuurshow eenmaal 'stond' werd het tijd voor het aanleren van de volgende act: de glasschervenshow. Leermeester Sjors zei: zorg voor 4 lege wijnflessen, een hamer en een 'Perzisch' tapijtje. Sjors sloeg op het tapijtje de flessen stuk, maakte een mooi bergje van de glasscherven, trok zijn t-shirt uit en ging in de scherven liggen. Hij rolde zelfs met zijn rug over de scherven. Sjors stond weer op en liet me zijn rug zien: geen snee te bekennen! Daarna trok hij zijn schoenen uit en liep met blote voeten over de scherven. Hoe deed hij dat? Er volgde een lange training: ik moest leren mijn spieren optimaal te ontspannen, mijn angst te overwinnen en mijn pijngrenzen te verleggen.

Fakirshow met glasschervenact, vier lege wijnflessen kapotslaan.

biografie | fakiract-met-glas-glasschervenshow-glasact

Per show gebruikte ik vier lege wijnflessen. In drukke tijden had ik drie optredens per weekend, dus dat betekende dat ik twaalf flessen per week stuk sloeg. Familie, vrienden, buren, iedereen die wijn dronk spaarde lege flessen om mijn voorraad steeds aan te vullen.

Fakirshow met glasschervenact, liggen in de scherven.

biografie | glasschervenshow-liggen-op-glas-fakirshow-vrouwelijke-fakir

Zodra ik een mooi bergje had gemaakt van de glasscherven begon ik me te concentreren en me helemaal af te sluiten van het publiek door met mijn handen met gespreide vingers langs mijn ogen te bewegen. Daarna was ik in staat om langzaam op de glasscherven te gaan liggen. Ik voelde de scherven wel maar kon de pijn altijd goed wegdenken. Op de foto houd ik mijn armen in een vreemde houding, maar zo hield ik mijn armen als ik met mijn lichaam heen en weer over het glas rolde. 

Fakirshow met glasscherven act, lopen over de glasscherven

biografie | fakiract-met-glas-buikdanseres-loopt-over-glasscherven

Ten slotte liep ik over de scherven. De scherven kraakten vaak onder mijn voeten. Soms hield de organisator van het feest een microfoon bij de scherven, zodat het publiek het gekraak door de speakers kon horen.

Fakirshow met glasscherven act, close up over de scherven lopen

biografie | fakirshow-met-glasscherven-glasact-lopen-over-glasscherven

Vaak geloofde men niet dat ik echte flessen gebruikte. Af en toe kwam er tijdens de show iemand heel triomfantelijk naar met toe met een leeg bierflesje om te kijken of ik die fles ook stuk zou slaan. Dan bedankte ik de persoon vriendelijk, sloeg de bierfles stuk en mengde het glas tussen de rest van de scherven. Voor het publiek was dat het bewijs dat het toch om echt glas ging.

Tekort aan lege flessen

biografie | fakirshow-glaschervenact-vrouwelijke-fakir-samiera

Veel collega-fakirs namen een potje kant en klare glasscherven mee. Ze rolden hun kleedje uit en schudden het potje leeg op het kleedje. Het voordeel daarvan is, dat je voor elke show dezelfde scherven kunt gebruiken. Maar er kleeft ook een groot nadeel aan. Glasscherven die uit een potje komen zijn voor het publiek niet erg geloofwaardig. Men kan denken dat de fakir thuis de scherpe randje er af heeft gevijld of dat het geen echt glas is. Daarom sloeg ik voor de ogen van het publiek de flessen kapot. Het grote nadeel was: ik moest steeds maar weer lege flessen verzamelen. Niet iedere fles was geschikt. Een fles van een mousserende wijn was te dik, die kreeg ik niet kapot. Een fles die heel licht voelde was te dun, dat glas was te scherp. Het viel niet altijd mee om genoeg geschikte lege wijnflessen te verzamelen. Vaak vroeg ik na een optreden aan de horeca eigenaar van de locatie waar ik optrad of ik een paar lege flessen naar huis mocht meenemen. Dat was leuk, want als ik met een doos lege flessen over de dansvloer liep hoorde ik uit het publiek: "Samiera heeft weer een nieuwe voorraad flessen". Af en toe deed ik een oproep in de krant: 'Lege flessen gevraagd voor Samiera'. Het gevolg daarvan was dat het trottoir voor mijn deur soms vol stond met lege flessen.

Ik heb als artieste ontzettend veel meegemaakt, ben in gekke situaties terecht gekomen, heb bizarre dingen gedaan. Mijn hoofd stroomt over van verhalen en anekdotes. Daarom ben ik begonnen met het schrijven van een boek over mijn artiestenleven. Het zal nog ongeveer een jaar duur voordat het boek klaar is.
 
Nieuwsgierig naar meer? Biografie deel 3 gaat over de slangenshow met pythons en boa constrictors

Heb je een opmerking of vraag? Stuur een mailtje via contact

Mijn boek 'Dansen met slangen en vuur', een biografie van mijn leven als artieste


Het prille begin en de revue Showpalet

Toen ik in 2016 stopte met optreden als buikdanseres, slangenbezweerster, vuurspuugster, fakir Samiera en terugkeek op een artiestencarriere van 35 jaar besefte ik pas wat een geweldige tijd het is geweest. Ik heb zoveel avonturen meegemaakt en gekke dingen gedaan. Mijn hoofd zit zo vol met prachtige verhalen en bizarre anekdotes. De drang om het allemaal op te schrijven is groot en bijna niet te weerstaan. Dus ik ben begonnen met het schrijven van mijn boek, een vrolijk boek over een spannend artiestenleven.  De titels van de hoofdstukken zijn: Het begin - Assistente van een illusionist - Het ontstaan van de vuurshow - Het ontstaan van de glasschervenact - Mijn eerste slang Pietje Python - Het ontstaan van de slangenshow - Van cultuur naar entertainment - Een kijkje in mijn priveleven - Slangenverhalen - Vuurverhalen - Glasschervenverhalen - Optreden in studentensocieteiten - Optreden in gevangenissen - Optreden in kazernes en de Marine. Er komen nog zeker 10 hoofdstukken bij. Het zal nog eventjes duren voordat het boek klaar is en gedrukt kan worden. Om een tipje van de sluier op te lichten heb ik een paar foto's met kleine stukjes tekst op de website geplaatst. Maar de echte verhalen staan hier niet, die staan in het boek.

Cursus buikdansen

Het begon allemaal met een advertentie in de krant 'cursus buikdansen'. Tegenwoordig kun je in elke plaats een cursus buikdansen volgen, maar in die tijd was dat vrij uniek. De cursus vond plaats in een balletzaal in de kelder van theater De Oosterpoort in Groningen. Het leek me wel leuk, dus ik gaf me op.

Foto van mijn eerste buikdanslerares : Catherine Ruillet

biografie | biografie-buikdanseres-samiera-catharine-ruillet-orientaalse-danseres

De cursus werd gegeven door Catherine Ruillet, een Française die in Groningen studeerde. Om haar studie te bekostigen gaf ze buikdanscursussen en trad ze op. Ik werd meteen gegrepen door de mooie dans, de prachtige muziek en de passie waarmee Catherine les gaf. Ongeveer 3 jaar heb ik les van haar gehad. Tegenwoordig woont Catherine in Italie. Ter afsluiting van elk cursusjaar organiseerde Catherine een slotfeest voor haar leerlingen. Ze huurde een zaal in Huize Maas te Groningen en een Arabische orkestje. Haar leerlingen mochten familie en vrienden uitnodigen. Natuurlijk was ze zelf de ster van de avond en wij, haar leerlingen, keken bewonderend toe!

Oosters feest in Huize Maas, groepsdans van de leerlingen

biografie | biografie-buikdanseres-samiera-orientaalse-dans-

Catherine leerde aan elke klas een choreografie, die we als groepsdans mochten opvoeren. Tenminste voor degenen die het durfden, want in het begin was dat best eng! Op de foto in dit krantenartikel ben ik degene met de rug naar de fotograaf, ik ben onherkenbaar, maar ik ben het wel !

Mijn allereerste buikdansoptreden in het openbaar

biografie | biografie-buikdanseres-samiera-orientaalse-show-solo-optreden

Onze buikdanslerares Catherine gaf haar leerlingen van de 'gevorderden'  klas de gelegenheid om een solo dans te doen. Na een paar cursusjaren durfde ik dat wel aan! Ik naaide voor mezelf een buikdanskostuum en maakte een eigen choreografie. Op de foto: mijn allereerste solo optreden voor publiek op de dansvloer van Huize Maas te Groningen. 

Interview in de krant

biografie | buikdanseres-samiera-biografie-memoires-boek

Hoe ze mij op het spoor zijn gekomen, dat weet ik niet meer, maar opeens belde de redactie van een krant. Of ik interesse had in een stukje in de krant! Natuurlijk had ik dat! Dus er kwam een journalist met een fotograaf. Een paar dagen later stond er een groot artikel over mij op de voorpagina. Met grote letters: BUIKDANSERES WIL WEG TUSSEN DE SCHUIFDEUREN.
Naar aanleiding van het krantenartikel werd ik gebeld door een man. Hij vertelde: "Ik ben een zeeman, kom oorspronkelijk uit Groningen, maar ik heb jaren in Beiroet gewoond, samen met mijn Libanese vrouw Layla en ons dochtertje. Layla was een gevierde danseres in Libanon, ze trad op in de grote nachtclubs van Beiroet. Maar in de Libanese burgeroorlog is Beiroet totaal verwoest, ons huis is kapotgeschoten, we hebben alles achtergelaten en zijn naar Nederland gevlucht. Gelukkig konden we terecht bij mijn moeder, zij woonde in een flat in Groningen. Maar mijn moeder stierf en ik moest weer aan het werk, de zee op. Ik ben altijd lang van huis en Layla voelt zich dan erg alleen, ze heeft weinig contact met andere mensen, ze spreekt geen Nederlands. Ik las het artikel over jou en ik vroeg me af of je het leuk zou vinden om kennis te maken met Layla. Misschien kan Layla jou buikdans geven en misschien kan jij Layla helpen met de Nederlandse taal."

Mijn tweede buikdanslerares : Layla

biografie | layla-buikdanseres-biografie-orientaalse-dans-oosterse-show

Regelmatig kwam ik bij Layla over de vloer. Op deze promotiefoto die ik van haar kreeg is ze jong en mooi. Maar toen ik haar ontmoette zag ze er ongelukkig uit. Ze liet foto's zien van hun prachtige witte huis onder de palmbomen in Beiroet. En ze had fotoboeken vol plaatjes van haar optredens in paleizen, nachtclubs en op feesten met beroemde mensen, zoals prins Charles. Geen wonder dat ze verbitterd was, nu in een flatje in het koude Nederland met een echtgenoot die altijd op zee was. Het dochtertje was haar enige verbinding met de 'buitenwereld'. Layla genoot zichtbaar van mijn bezoekjes, de meubels gingen aan de kant en we dansten samen. Ondertussen leerde ik haar Nederlandse woordjes en we maakten ook uitstapjes. Layla leerde me niet zozeer nieuwe buikdanspassen en bewegingen, maar ze leerde me optreden. Alhoewel sommige adviezen me wel erg ver gingen. Bijvoorbeeld over het opkomen: "Als je wordt aangekondigd laat de muziek lang klinken, blijf achter de schermen wachten, totdat het publiek onrustig wordt en de organisatie denkt : komt ze wel of komt ze niet ? En...dan kom je wervelend te voorschijn". Tja, zo gaat dat kennelijk in de nachtclubs van Beiroet, maar dat kan je niet maken op een personeelsfeest in Nederland. Ze leerde me opkomen, applaus ontvangen, buigen, een bos bloemen aannemen, kushandjes geven en als een grote diva langzaam het podium af te schrijden. Ze deed het met veel overtuigingskracht voor en ik moest het na doen, gewoon tussen de tafels en stoelen.  In mijn nuchtere ogen een beetje overdreven, maar ik mocht niet zeuren, ze was een strenge lerares. Er was een advies dat ik nooit heb opgevolgd. Layla zei: "Zorg voor een harde koffer met slot. Want buikdanseressen onder elkaar zijn jaloers, ze snijden je koffer open en scheuren je kostuums in stukken, zodat je niet kan optreden en zij jouw werk kunnen overnemen." Als ik antwoordde dat zoiets niet in Nederland gebeurde en dat ik mijn koffer gewoon open in de kleedkamer kon laten staan, geloofde ze me niet en werd boos bij zoveel naïviteit...

Buikdanseres Samiera. mijn eerste echte artiestenkaart

biografie | autobiografie-buikdanseres-samiera-orientaalse-dans

Buikdanskostuums

biografie | buikdanseres-samiera-buikdanskostuum-orientaalse-show

Gelukkig ben ik handig met naald en draad. De buikdanskostuums heb ik altijd zelf gemaakt, ik denk ongeveer 8 in totaal. Eerst een BH, rok en gordel, daarna begon het vele werk: Kraaltjes rijgen, pailletjes en steentjes opnaaien enz. Soms was ik een jaar lang bezig met een nieuw kostuum. Ook alle kostuums voor mijn latere shows voor de vele themafeesten maakte ik zelf: voor de Afrikaans show, Zuid-Amerikaans show, Middeleeuwse show. En ook een clownspak, cancan jurk, charlestonjurk, flamenco jurk, piratenpak, heksenpak, kerstvrouw, waarzegsterskleding.

Revue Het Showpalet, een grote kans op mijn pad, de doorbraak !

biografie | showpalet-buikdanseres-buikdansshow-orientaalse-dans

Naar aanleiding van het krantenartikel (buikdanseres wil weg tussen de schuifdeuren) werd ik gebeld door Hans Germain, leider van het toenmalig dansorkest Thérèse Germain. Hij vertelde dat hij een revue wilde beginnen, een avondvullend showprogramma met vaste artiesten. En hij vroeg of ik zin had om mee te doen. Natuurlijk had ik dat! En zo kwam ik terecht in Het Showpalet. Een fijne groep artiesten, gezellig met elkaar in de bus naar de feestlocaties. Iedereen deed zijn/haar eigen act en samen zongen we liedjes en deden we gekken sketches.

Ajay jippie, jippie jee, de Saloon dans

biografie | cancan-saloondans-biografie-buikdanseres-samiera

Ik kon me helemaal uitleven wat betreft kostuums maken en dansjes doen.Tijdens het  'Western zangblok' (cowboy liedjes) deed ik een Saloondans. De Saloondans lijkt op de Can Can, de beroemde dans van de Moulin Rouge in Parijs. Zwaaien met een wijde rok, die aan de binnenkant helemaal met witte ruches is bedekt. En...om de beurt de benen in de lucht!

Landenshow op vakantiebeurs

biografie | flamenco-spaanse-dans-buikdanseres-buikdansen

Regelmatig werden we uitgenodigd om op de vakantiebeurs een 'Landenshow'  op te voeren. Een show, waarin we een paar keer per dag met dans en muziek verschillende vakantielanden promootten. Natuurlijk was mijn aandeel in de landenshow altijd een orientaalse dans om landen als Turkije en Marokko aandacht te geven. Maar ik heb ook veel anderen landen gepromoot. zoals Spanje. Na een cursus Spaanse dans durfde ik een korte flamenco dans op te voeren, op live gitaarmuziek. Van te voren werd er een harde plaat neergelegd voor het 'stampen'.  En...de flamenco is een dans waarbij je serieus kijkt en niet mag lachen. Om 'Duitsland' te promoten liep ik rond in een Dirndl jurkje met een pul bier. Misschien maar goed dat ik daar geen foto's meer van heb...

Assistente van een Illusionist

biografie | levensverhaal-illusieshow-biografie-buikdanseres

Maar het mooiste moest nog komen. Goochelaar Ritsko van Vliet kwam bij de groep. En hij nam mee: drie illusies. Een illusie is een grote goocheltruc, die je doet met een assistente. Maar Ritsko kwam zonder assistente. En wie werd de assistente? Alle ogen gingen naar mij. Op de foto sta ik in de Zigzag, ik steek mijn hoofd door het bovenste gat, mijn handen door de andere gaten en een voet door het onderste gat. Op de foto: Ritsko laat de brede ijzeren platen zien, die hij in de gleuven van het middengedeelte zal steken. 

Illusie show de Zigzag

biografie | goochelaar-illusie-show-biografie-buikdanseres

De ijzeren platen werken als messen en snijden de kast, maar ook mijn lichaam in drie stukken. Ritsko kan het middelstuk opzij schuiven. Het was niet te geloven, maar ik kwam toch altijd weer heel uit de kast...

Illusie show, de Verwisseling

biografie | illusieshow-verwisseling-biogafie-buikdanseres-samiera

Onze volgende truc was de Verwisseling. Mijn handen werden met boeien aan elkaar geketend, iemand uit het publiek bewaarde de sleuteltjes. Ritsko zette mij in de ton, stopte me in een zak en sloot de zak met een touw. Daarna ging de deksel op de ton, die met drie grote schroeven werd vast gemaakt. Vervolgens pakte Ritsko de hoepel met het roze doek, ging op de ton staan en hield de hoepel met het doek ver boven zijn hoofd.

Illusie show, de Verwisseling

biografie | illusieshow-buikdanseres-biografie-samiera

Na een seconde viel het doek naar beneden en stond ik bovenop de ton. Met een jasje aan, dat ik eerder niet aan had. En...Ritsko was verdwenen. Ik sprong van de ton, draaide de schroeven los en tilde de deksel eraf.

Illusie show, de Verwisseling

biografie | illusieshow-biografie-buikdanseres-revue

Als het me gelukt was de zware deksel op te tillen kon ik Ritsko bevrijden. Hij zat in de ton en in de zak, met de boeien om de polsen. En met een brandende sigaret in de mond. Ik ging op zoek naar degene in het publiek die de sleuteltjes in bewaring had. En uiteindelijk bevrijdde ik Ritsko ook uit de boeien. 

Illusieshow, de Zwaardenkist

biografie | illusieshow-biografie-buikdanseres-oosterse-show

Onze laatste illusie was de Zwaardenkist. Als ik me klein opvouwde paste ik er net in. Het deurtje ging dicht met een haakje aan de buitenkant. Terwijl ik in het donkere kistje opgesloten zat, doorboorde Ritsko de kist (en mij dus ook) met 7 zwaarden. De zwaarden gingen van links naar rechts, van voor naar achteren, van boven naar beneden. Uiteindelijk zat het kistje vol met zwaarden. Links op de foto zie je de standaard met de zwaarden.

Illusieshow, de Zwaardenkist

biografie | illusieshow-biografie-buikdanseres-waarzegster

Na een groot applaus trok Ritsko de zwaarden weer uit de kist en bevrijde hij mij uit mijn benarde situatie. Opgelucht stapte ik uit de kist met een rode veren boa om, die ik eerder niet om had. Het mooie van deze drie illusies was: we konden ze opvoeren op een podium maar ook op de dansvloer met publiek rondom. De mensen mochten zelfs van te voren de kisten bekijken en onderzoeken, het geheim van de truc was niet te ontdekken.

Slangenshow met een oosters looporkest

biografie | slangenbezweerster-slangendanseres-buikdanseres-python-boa-constrictor

Ondertussen had ik een boa constrictor en een python gekocht. Hoe dat zo kwam, dat vertel ik in Biografie deel 2. In ieder geval, Pietje Python en Bootje Boa werden een vast onderdeel in het Showpalet. Ik danste met de slangen om mijn nek en werd live begeleid door 'Arabische' muzikanten. Om het extra spannend te maken liepen we in optocht door de zaal dwars door het publiek.

Vuurshow met brandende fakkels

biografie | vuurshow-vuurspuwen-vuurhappen-dansen-met-brandende-fakkels

Van fakir El Kabiri had ik leren vuurspuwen en vuurhappen. Tijdens mijn solo-optredens als buikdanseres Samiera deed ik mijn vuurshow in oosterse stijl, maar bij het Showpalet was mijn vuuract onderdeel van een opzwepend  Zuid-Amerikaanse showblok.

En verder.... was ik soms ook een clown

biografie | buikdanseres-clown-artiestenshow-entertainment

We hadden ook een gekke clownsact met grappige liedjes. Leuk als er kinderen in de zaal zaten.
Op de foto ben ik de rechter clown. Mijn taak was gewoon een beetje gek doen.

En verder.....was ik af en toe Lady Fiasco

biografie | artiesten-showprogramma-entertainment-artiestenprogramma

Ook speelde ik af en toe een rolletje in een komische sketch. Dat was ècht lachen. Op de foto: ik speel Lady Fiasco, een ordinaire, hooghartige del. Lady Fiasco denkt dat ze heel wat kan, maar helaas, alles mislukt. 

Revue Showpalet 10 jaar

biografie | artiestenshow-entertainment-Braziliaanse-show-Caraibische-show

De revue Showpalet heeft ongeveer 10 jaar bestaan, het was een goede leerschool. Toen ik erbij kwam was ik een naïef buikdanseresje, toen we stopten was ik een doorgewinterde artieste. We hadden niet elke week een voorstelling, iedere artiest had naast het Showpalet ook een solo carrière. Ook ik heb naast het Showpalet de gelegenheid gehad om een eigen carrière op te bouwen. Met mijn Oosterse Show bestaande uit buikdans, slangenshow, glasschervenshow en vuurshow heb ik tientallen jaren door Nederland getoerd (en af en toe in het buitenland).

Nieuwsgierig naar meer verhalen ?

De volgende pagina gaat over de fakir show met vuuract en glasscherven-act

Ga naar biografie deel 2

 

Wil je reageren. 
heb je een opmerking
of heb je een vraag ?
Stuur een mailtje   /contact

"Ik geloofde niet in die waarzeggerij, maar het klopt gewoon! Hoe bestaat het. Wat leuk!"

Waarzegster Samiera komt overal in Nederland

Samiera komt overal

Bekijk een kleine greep uit de locaties en plaatsen in Nederland waar Waarzegster & kaartlezeres Samiera al is geweest voor een workshop waarzeggen, tarotkaarten leggen of voor een gecombineerd feestje.   

Maak een afspraak

Bel 06- 53189755

Een feestje organiseren?

Heeft u binnenkort een personeelsfeestje, een vrijgezellenparty, een vriendinnenavond of een ander soort feestje en bent u op zoek naar entertainment en artiesten? Samiera komt graag naar u toe om uw gezelschap te vermaken met handenlezen of waarzeggen. Wist u dat u waarzegster Samiera ook kunt inhuren op markten en braderieen!

Een workshop organiseren?

Heeft u binnenkort een jarige tiener en weet u niet wat u dit keer weer voor leuks zult organiseren? Wat dacht u van een workshop handenlezen of tarotkaarten leggen? Uw jarige zoon of dochter kan alle vrienden en vriendinnen uitnodigen en Waarzegster Samiera komt met alle plezier een workshop geven om te leren hoe je tarotkaarten kunt lezen..

  • Restaurant de Kazerne te Eindhoven
  • Reclame bureau Happy Cactus te Eindhoven
  • Kasteel de Berckt te Baarlo
  • Huize Maas te Groningen
  • Studenten Sportgala Groningen
  • Independer te Utrecht
  • Cambridge Weightplan te Amersfoort
  • De Fabrique te Utrecht
  • Hotel de Promenade te Baarn
  • NoName Group te Soest
  • Franciscus Vlietland Ziekenhuis te Schiedam
  • Festival Carnivale te Den Haag
  • Sysmex Nederland te Etten Leur
  • IT Topicus te Deventer
  • Beachclub Take 5 te Zandvoort
  • Gemeente Zandvoort
  • Number Four te Utrecht
  • Wasserij van der Kleij te Utrecht
  • Kasteel Vanenburg te Putten
  • Theater Tivoli te Utrecht
  • Camping Geversduin te Castricum
  • Groninger Archieven te Groningen
  • Zorgcentrum Noorderlicht te Hyppolytushoef
  • Kasteel de Haar te Haarzuilens
  • De Harmonie te Laag Soeren
  • Camping de Bosrand te Lieren
  • Rabobank te Utrecht
  • Zernike Campus te Groningen
  • Fort Voordorp te Utrecht
  • Poppodium Annabel te Rotterdam
  • International Business School te Amsterdam
  • Beachclub Verso te Rockanje
  • Theater de Stoep te Spijkenisse
  • Zorgeloosch te Alkmaar
  • Welzijn Zonhove te Son en Breughel
  • Zalencentrum Valom te Huissen
  • Lucky te Rijssen
  • Gelderhorst te Ede
  • Lemon Scented Tea te Amsterdam
  • Van de Valk hotel te Hoorn
  • Kromhouthal te Amsterdam
  • Hotel Opduin te Texel
  • Factory010 te Rotterdam
  • Firstlook Beurs Jaarbeurs Utrecht
  • Studentenvereniging Unitas te Groningen
  • Ahold te Zaandam

2018 © Dsignonline